Operant Conditioneren is het leerproces waarbij een respons in een bepaalde context gevolgd wordt
door een bekrachtiger (Engels: reinforcer) of bestraffer (Engels: punishment). Een bekrachtiger
is elke gebeurtenis die de kans vergroot dat dezelfde respons in de toekomst weer zal optreden.
Een bestraffer is daarentegen elke gebeurtenis die de kans verkleint dat de respons weer zal optreden.
In dierexperimenten is de bekrachtiger vaak voedsel of drank, en de bestraffer een elektrisch schokje.
Soms spreekt men ook wel van positieve en negatieve bekrachtigers.

Edward L. Thorndike was de feitelijke ontdekker van operante conditionering. Een van de belangrijkste leerpsychologen
die na E.L. Thorndike de operante conditionering heeft bestudeerd is Burrhus F. Skinner.
Met de operante conditionering verschafte Skinner de psychologie een wetenschappelijk model voor het bestuderen
van willekeurig gedrag (in tegenstelling tot uitgelokt of reflexmatig gedrag, de klassieke conditionering.
Volgens E.L. Thorndike zal mens en dier alles in het werk stellen om meester te worden van een nieuwe situatie,
als hij nog niet kan steunen op vroeger opgedane ervaringen om aan zijn behoeften te voldoen.
De pogingen daartoe worden probeerhandelingen genoemd, of zoals E.L.Thorndike het noemt trial en error.


Bron: http://nl.wikipedia.org